hiç olmadığı kadar yazmak istiyorum. pencere açık. onun içinde bir pencere ve onun içinde bir gökyüzü. sevdiğime emin olmadığım birisinin beni sevmesini istiyorum. o severse belki, ben onu sevmeyebilirim, aramızdaki cam kırılır ve ben onu sevmeye başlarım. gökyüzü önümde. ne yukarıda, ne ayaklarımın altında. pencereyi kapatsam, ısınıcam. fakat nasıl bir sıcaklık olabilir bu, daha önce odaya soğuk dolmuşken ve ısıtacak hiçbir şey yokken. hayır pencere açık kalmalı. açık kalmalı ki gökyüzünün önümde olduğunu hissetsin bacaklarım. ne bir yorgan, ne bir ateş. vücudumu kandıramam. gözlerim açıkken değil. müzik. belki bir tek o. gözlerimi kapatmam lazım. sonra bir mum yakmam. kapalıyken izlemeliyim o mumu, gözlerim. bi tek o ısıtabilir beni. bir tek hayal. tek bir hayal tüm camları kırabilir. ama aynı hayal değil miydi zaten, camı pencereme yerleştiren.